View Blog:

"Blue"

  H πρώτη αχτίδα φωτός πέρασε μέσα από την απρόσεκτη χαραμάδα που άφηνε η βαριά κουρτίνα του υπνοδωματίου. Το φως της ημέρας τον έφερε πίσω, από τον κόσμο των ξεχασμένων ονείρων, στη μίζερη ζωή του, πριν αρχίσει να δουλεύει το ξυπνητήρι. Σηκώθηκε από το κρεβάτι και με αργές, νωχελικές κινήσεις μπήκε κατευθείαν κάτω από την ντουζιέρα. Με τα μάτια κλειστά, άφησε το χλιαρό νερό να τον χτυπά με πίεση στο πρησμένο από το αλκοόλ και τον ύπνο πρόσωπό του. Το μυαλό του πήγε, που αλλού, στη Μπλου, καθώς έτριβε με μανία το σαπουνισμένο σφουγγάρι κάτω από τη δεξιά του μασχάλη. Η Μπλου ήταν πουτάνα. Ήταν ο προσφορότερος τρόπος για να ζήσει τη ζωή της. Ήταν μελαχροινή και τα ίσια, στιλπνά μαλλιά της, κομμένα καρέ, πλαισίωναν ένα καλλιπάρειο, κατάλευκο πρόσωπο που το κηδεμόνευαν εκείνα τα καταπράσινα μάτια της, που γκρίζαραν όταν θύμωνε ή όταν είχε οργασμό. Μα την αλήθεια, μπορούσες να κολυμπήσεις στα μάτια της Μπλου… Το χυμώδες κορμί της με τα μικρά περήφανα στήθη και τη φαρδιά θηλυκή λεκάνη, στεκόταν τέλεια πάνω στα δωδεκάποντα τακούνια της και το ύψος της την έκανε να ξεχωρίζει με την πρώτη ματιά ανάμεσα στα άλλα κορίτσια του ημιπαράνομου μπαρ που σύχναζε για να ψαρεύει την πελατεία της, ανάμεσα σε σπυριάρηδες φοιτητές και κοιλαράδες πορνόγερους, πίνοντας σόδες κερασμένες από τους πελάτες της, με λίγες σταγόνες φτηνού ουίσκι μέσα. Δεν μπορούσε να ξέρει αν έλεγε την αλήθεια, αλλά η Μπλου που ισχυριζόταν ότι είχε αποφοιτήσει με διάκριση  σε μια από τις πρώτες θέσεις του τμήματός της, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, έδειχνε πράγματι καλλιεργημένη. Αρχαιολόγος. Με όλες τις ανασκαφές παγωμένες, όπως και τα πάντα σ’ αυτήν τη χώρα, οι προοπτικές να εργαστεί στον τομέα της, η Μπλου, ήταν πρακτικά μηδενικές. Ζούσε με τη μάνα της. Ο πατέρας είχε πριν τρεις χειμώνες πηδήξει από το μπαλκόνι του μικρού οικογενειακού ρετιρέ, προικώο της μητέρας, κι έφυγε από αυτόν τον κόσμο χωρίς να πάρει μαζί του τα χρέη του. Κινδύνευαν να χάσουν το σπίτι και χρωστούσαν μέχρι και στον φούρναρη, που λέει ο λόγος. Η μάνα νοσοκόμα σε ιδιωτική κλινική, έβλεπε το μεροκάματό της να γίνεται όλο και μικρότερο και να εξανεμίζεται όλο και γρηγορότερα… Από φοιτήτρια ακόμα, πριν κι από την αυτοκτονία του πατέρα της, η Μπλου εργαζόταν στη σύνταξη ενός περιοδικού, κάνοντας επιμέλεια άρθρων αρχαιολογικού περιεχομένου. Πληρωνόταν με τη λέξη και τα λίγα χρήματα που κέρδιζε πήγαιναν στον γλίσχρο οικογενειακό προϋπολογισμό. Λίγους μήνες μετά την αποφοίτηση,  ήρθε και το κλείσιμο του περιοδικού. Όλα τα  έπαιρνε παραμάζωμα η κρίση. Μάταια έψαχνε για δουλειά, ανάλογη των προσόντων της. Τελικά την πήραν σ’ ένα από τα μεγαλομπακάλικα της συνοικίας να χτυπά την ταμειακή μηχανή για έξι τετράωρα την εβδομάδα.

View Blog:

For Mary AKA Angel (a short story)

Ο Αντώνης, δεν τα έπαιρνε τα γράμματα. Ο πατέρας του τον πήρε από το αυτί και τον έριξε στα βαθιά νερά, να βγάλει το μεροκάματο. Χωρίς δεύτερη κουβέντα βρέθηκε στην οικοδομή που έχτιζε ο γέρος. Εργολάβος εμπειροτέχνης ήταν ο πατέρας του Αντώνη. Αυτά γίνανε όταν ο Αντώνης έμεινε απορριπτέος στα Μαθηματικά, τα Ελληνικά και σε δύο δευτερεύοντα, στη Δευτέρα Λυκείου. Μαύρο καλοκαίρι είχε περάσει με το σκεπάρνι στο χέρι να καθαρίζει τις τάβλες του πατέρα του, όταν δεν πηγαινορχότανε να φέρει κρύο νερό από το καφενείο του Αγγελή, τέσσερα τετράγωνα παρακάτω, μ’ εκείνο το λιγδιασμένο φλασκί από φελιζόλ, για να δροσίζεται το συνεργείο των μαστόρων μέσα στην ανελέητη κάψα. Περισσότερο του είχε στοιχίσει η απώλεια της Φαίδρας. Έναν χρόνο μικρότερη, η Φαίδρα ήταν το ομορφότερο κορίτσι στο σχολείο. Ο Αντώνης ήταν το ψηλότερο αγόρι. Από τότε που είχε έρθει στο μικρό, επαρχιακό τους σχολείο, η Φαίδρα η Αθηναία, κόρη δημόσιου υπάλληλου με δυσμενή μετάθεση λόγω πολιτικών φρονημάτων, ο Αντώνης δεν είχε μάτια για άλλη. Μια-δυο φορές, είχε πιάσει και την Φαίδρα να τον κρυφοκοιτάζει. Το ειδύλλιο είχε αρχίσει να υφαίνεται. Απολάμβανε το κανόνι ο Αντώνης στα Μαθηματικά, τα Ελληνικά και τα δύο δευτερεύοντα και σκεφτόταν ότι από του χρόνου θα κάθονταν στην ίδια τάξη, στο διπλανό θρανίο με τη Φαίδρα. Φρόϋδες ελπίδες, ο αφέντης είχε άλλη γνώμη. Πέρασαν τα χρόνια, δεν ξανάδε τη Φαίδρα, έφυγε αμέσως μόλις κλείσανε τα σχολεία. Είχε γίνει φασαρία, μέχρι κι ερώτηση στη Βουλή είχε κατατεθεί από την αξιωματική αντιπολίτευση κι η μετάθεση ανακλήθηκε μαζί με τη δυσμένεια στον πατέρα της Φαίδρας... Την έψαχνε σε όλη του τη ζωή. Όχι την ίδια, εκείνη είχε φύγει για πάντα σε ένα τραγικό δυστύχημα, τέλος πάντων, δε ζούσε πια, αλλά ο Αντώνης δεν καταλάβαινε από τέτοια, ήθελε κάποια που να της μοιάζει. Πέρασαν, λοιπόν, τα χρόνια, οι παλάμες στα χέρια του, χέρια μεγάλα σαν φτυάρια, ήταν σκληρές σαν γυαλόχαρτο κι όταν άπλωνε τη χερούκλα του, αν δεν ήθελες να πάθεις κάκωση στο δικό σου χέρι, έπρεπε να ξέρεις να αποφύγεις την ενθουσιώδη χειραψία του Αντώνη. Οι δουλειές πήγαιναν καλά, η οικοδομή πήγαινε σαν τον πύραυλο, ο Αντώνης είχε το δικό του συνεργείο από τα 23 του χρόνια. Δύστροπος όπως ήταν, φτυστός ο πατέρας του, γρήγορα τσακώθηκε μαζί του κι άνοιξε με επιτυχία τα δικά του φτερά. Έβγαλε χρήμα με ουρά όλα αυτά τα χρόνια. Χρήμα που το έτρωγε με χαρά τις νύχτες, αναζητώντας πεταλούδες που να μοιάζουν στη Φαίδρα. Αλλά δεν άφηνε να του χαλάει την καρδιά αυτή η ανεκπλήρωτη απουσία. Δοκίμαζε όλους τους καρπούς από τα δένδρα που συναντούσε στο δρόμο για την αναζήτησή της. Τα σαββατόβραδα, έβγαινε με το τσούρμο του. Ο Χασάν από τη Συρία, ο πετράς, ο Αιγύπτιος ο Φαρίντ, ο πολυτεχνίτης, ο Σαϊντ ο Τυνήσιος, λίγο λουφαδόρος στα καλουπώματα, αλλά πρώτος μάστορας κι άμα του έβαζες τις φωνές ντρεπόταν κι έπαιρνε φόρα. Τότε τους έβαζε κάτω όλους στην ταχύτητα και την καπατσοσύνη. Και βέβαια τη συμμορία τη συμπλήρωνε, ο Μίμης, ο ξάδερφός του Αντώνη, ο σιδεράς. Αυτοί οι πέντε ήταν ο πυρήνας· αχώριστοι τα σαββατόβραδα. Η παρέα ήταν πάντα μεγαλύτερη, χαρούμενη και θορυβώδης, όπως συμπληρωνόταν με τους έκτακτους και τους προσωρινούς μαστόρους του συνεργείου. Όλα τα έξοδα της παρέας πάντα κερασμένα από τον Αντώνη. Λεφτά υπήρχαν όσα ήθελες, καλές εποχές. Τα περιθώρια κέρδους ζουμερά. Η πίστωση απεριόριστη, σου τηλεφωνούσαν οι τράπεζες και σε παρακαλούσαν να περάσεις να υπογράψεις για καινούριο δάνειο. Υπήρχαν και τα τυχερά. Εκεί που χρειαζόταν ένας τόνος σίδερα, σε έβαζε ο άλλος να γράψεις για δύο και το διάφορο συμφέρον. Το πλεόνασμα στο σίδερο πήγαινε στο αδήλωτο τσιμέντωμα καμιάς παραλίας στα μουλωχτά ή στην αυθαίρετη οικοδομή του κ. Νομάρχη –μαύρα, όμορφα λεφτά- κι έκλεινε έτσι και η αποθήκη της Φρόσως της λογίστριας, που κάθε τόσο μπερδευόταν με τα διπλά βιβλία. Ωραίες εποχές. Τώρα η οικοδομή είχε παγώσει, το τελευταίο άνοιγμα του Αντώνη προ τριετίας ήταν μεγάλο, τρεις χιλιάδες τετραγωνικά, εξασφαλισμένη διαφαινόταν η εμπορική επιτυχία και να που το ρημάδι το πάγωσε κι αυτό η κρίση, έμεινε απούλητο, γιαπί μισοτελειωμένο, τα κεφάλαια του Αντώνη τσιμεντωμένα. Να τον έχουνε στα κόκκινα κατάστιχα οι τράπεζες που έναν χρόνο τώρα του κόψανε και τα γραπτά μηνύματα με τις ευχές για την ονομαστική του εορτή και τα γενέθλια. Τρέχουν οι τόκοι σαν παγωμένη θύελλα, οι φόροι πέφτουν βροχή, τρέχει και δε φτάνει ο Αντώνης, μέσα στην καταιγίδα, τώρα που, επιτέλους, βρήκε και τη Μαρία –καλλιτεχνικό Έιντζελ- που μοιάζει εντυπωσιακά στη Φαίδρα. Αλλά η Μαρία πρέπει να ζήσει κι αυτή. Τη γνώρισε πριν ένα μήνα στη "Φαντασία" να κάνει κονσομασιόν και αγοραίο έρωτα, μετά τη δουλειά. Εκατό ευρώ η βραδιά. Ουρά η πελατεία , λεφ&t

View Blog:

Aello

Το κορμί της έλαμψε μέσα στο σκοτάδι, καθώς αναδυόταν μέσα από τη μαύρη θάλασσα, την ώρα που τα πηχτά σύννεφα του νότου υποχωρούσαν στη λάμψη της ολόγιομης Σελήνης που έβγαινε για να προϋπαντήσει της απεσταλμένη των θεών του Ολύμπου…  Οι σταγόνες της αλμυρής θάλασσας κυλούσαν στο αγαλμάτινο κορμί της. Κορμοστασιά αντάξια της Αθηνάς, θηλυκό στολισμένο πλούσια με τα ελέη από την εκτυφλωτική ομορφιά της Αφροδίτης και προικισμένο με την άυλη γοητεία της θεϊκής αριστοκρατικότητας της Ήρας.  Τα πράσινα γατίσια μάτια της έλαμψαν για μια μικρή στιγμή στο σκοτάδι, εκείνα τα λίγα δευτερόλεπτα από τη στιγμή που αναδύθηκε από τα ησυχασμένα νερά, μέχρι να φωτίσει η Σελήνη τις τρεις αγέρωχες πέτρες που ξεπρόβαλαν μέσα από τη θάλασσα και φύλαγαν, θαρρεί κανείς ακοίμητοι φρουροί, την πόρτα της ασημένιας αμμουδιάς…  Τα μαύρα στιλπνά μαλλιά της στεφάνωναν σγουρά το μακρύ της πρόσωπο και χύνονταν στον υπέροχο γυναικείο λαιμό, με τις άκρες τους να καταλήγουν αγκαλιάζοντας ένα σφριγηλό στήθος από εκείνα που κανένας, ούτε θεός ούτε θνητός, στη θέα του δεν θα μπορούσε να μην το έχει ποθήσει…  Ήταν η Αελλώ και την είχαν στείλει οι θεοί σ’ αυτό το ξεχασμένο σημείο του νότου για να πάρει την ψυχή του Γιώργη. Ο Γιώργης ήταν ένας απατεώνας. Άεργος εξ επαγγέλματος κι αιώνιος φοιτητής οικονομικών, ορφανό από μάνα μοναχοπαίδι και μοναχογιός άξιου πατέρα, τζόγαρε ο ανάξιος στα νιάτα του την πατρική περιουσία στο χρηματιστήριο. Ένα φεγγάρι, είχε και την άδεια λειτουργίας μιας εταιρίας αγοραπωλησίας μετοχών, μέχρι που κάποιος τον κατήγγειλε για μια μικροαπάτη από αυτές στις οποίες συνήθιζε ν’ ανακατεύεται κι εν τέλει του αφαίρεσαν την άδεια. 

View Blog:

Police Stories 1-4

Ελένη την ξέραμε όλοι οι φίλοι. Το όνομά της ήταν Λουντμίλα, αλλά οι πρώτοι Αμερικάνοι και οι Εγγλέζοι που έφταναν στη Μόσχα του Γιέλτσιν εκείνη την εποχή, συχνάζοντας τα Σαββατόβραδα στο κλαμπ «Μετέλιτσα», που πάει να πει «Χιονοθύελλα», δυσκολεύονταν να προφέρουν το όνομά της, μετά την τρίτη ή τέταρτη βότκα τους, με πάγο και μια φέτα λεμόνι, όπως την έπιναν οι Δυτικοί. Ήταν πανάκριβα τα λεμόνια στη Μόσχα εκείνης της εποχής και τα πλήρωνες και σε δολάρια. Οι Κύπριοι που είχαν το εμπόριο των εσπεριδοειδών, έκαναν χρυσές δουλειές. Τότε, δεν είχε γεννηθεί ακόμα το εξάμβλωμα του ευρώ, βασίλευε το πράσινο χαρτονόμισμα κι ήταν εκείνος ο ίδιος καιρός που το ρούβλι άξιζε όσο για να τυλίγεις μ' αυτό την μασημένη σου τσίχλα. Ήταν η εποχή του «ντίκι καπιταλισμ», του άγριου καπιταλισμού, όπως συνήθιζαν να τον περιγράφουν μεταξύ τους οι Ρώσοι της αποδεκατισμένης ιντελιτζέντσιας. Ήταν η εποχή της άνευ όρων εκμετάλλευσης του ανθρώπου από τον άλλο άνθρωπο. Ήταν η εποχή του άκρατου νεοφιλελευθερισμού, ήταν το πείραμα του Φρίντμαν στην κορύφωσή του. Ήταν η εποχή που όλα είχαν μια τιμή σε δολάρια. Ήταν η εποχή που όλα πουλιόνταν κι όλα αγοράζονταν στη Μόσχα -και μέσα στη «Χιονοθύελλα», η Λουντμίλα, που για να επιβιώσει είχε γίνει για τους πελάτες της Ελένη, πουλούσε τα νιάτα και την ομορφιά της για 400 δολάρια τη βραδιά –και χρέωνε 500 αν δεν έβρισκε κάποιον του γούστου της. Δεν είχε παράπονο, δεν κοιμόταν ποτέ μόνη, εκτός κι αν το επιθυμούσε η ίδια. Το πεντακοσάρικο καθαρό κι αφορολόγητο από τους άσχημους και τους γέρους, λεσέ φερ, λεσέ πασέ…  Δούλευαν πολύ εύκολα και τα όπλα εκείνη την εποχή. Η Λουντμίλα έτυχε κάποτε να κοιμηθεί στην αγκαλιά ενός μεθυσμένου Καναδού, για

View Blog:

Unholy Land!

Ευτυχώς που έχουμε την ΟΚΤΑΝΑ να μας θυμίζει πράγματα. Πέρασε ακριβώς ένας χρόνος από την ημέρα της αποπομπής της τέως Γενικής Γραμματέως Δημοσίων Εσόδων, Κατερίνας Σαββαΐδου, μετά τη δίωξή της για την καθυστέρηση είσπραξης φόρου τηλεοπτικών διαφημίσεων.   «Το υπουργικό συμβούλιο ομοφώνως έκανε αποδεκτή την εισήγηση του υπουργού Οικονομικών για να παυθεί από τα καθήκοντά της η γγ Δημοσίων Εσόδων, η κ. Σαββαϊδου», είχε ανακοινώσει  η κυβερνητική εκπρόσωπος Όλγα Γεροβασίλη, με δήλωσή της μετά την ολοκλήρωση του υπουργικού συμβουλίου, σαν χθες, έναν χρόνο πριν. Έτσι με την ευκαιρία θυμήθηκα εκείνο το φανταστικό διήγημα που καμιά σχέση δεν έχει με την πραγματικότητα! Ή μήπως έχει; Εσείς θα το αποφασίσετε αυτό…

View Blog:

Άνθρωποι και Σκουπίδια

    Πάλι η ίδια αγωνία απέναντι στη χλομάδα του λευκού χαρτιού που πρέπει να γεμίσει με κολοβά γράμματα. Θα σ’ ενδιέφερε η εικόνα εκείνου του γέρου με το ελαφρύ μπλε σακάκι που ψάχνει μέσα στο παγωμένο σούρουπο τον ξεχειλισμένο κάδο των σκουπιδιών, αν δεν έπρεπε να γεμίσεις μισή σελίδα χαρτί? Μπορεί και ναι, αλλά μάλλον όχι. Θα άλλαζες πεζοδρόμιο και θα κρατούσες την παράσταση στο μυαλό σου, ίσα - ίσα μέχρι να περάσει από μπροστά από τα μάτια σου μια όμορφη βιτρίνα ή μια όμορφη γυναίκα για να αντικαταστήσει την εικόνα. Όσο περνάει ο καιρός τα σκουπίδια θ’ αρχίσουν να λιγοστεύουν, άλλη μια από τις μικρές νομοτέλειες της χρεοκοπίας, των ψαλιδισμένων συντάξεων και των θλιβερών επιδομάτων ανεργίας, σκέφτομαι καθώς πλησιάζω προς το μέρος του.

View Blog:

This Is All Greek To Me!

Είμαι ο Αλέξανδρος  Raskolnick. Κάποτε είχα γράψει  ένα βιογραφικό που θα μπορούσατε να διαβάσετε εδώ, αλλά μάλλον χρειάζεται ανανέωση.  Τέλος πάντων περιγράφει τα παλιότερα… Περνάει ο καιρός. Ήμουν μπλόγκερ κι έγραφα στο σημειωματάριο που είχα κάτω από το μαξιλάρι μου (My Pillow Book). Τα κείμενα ήταν κυρίως πολιτικά. Σίχαμα πια η πολιτική κατάσταση! Σποραδικά έγραφα και κανένα διήγημα, όπως αυτό που μπορεί να έτυχε να διαβάσατε κι εδώ στο empowr. Πάντως, η εγγραφή κλεισίματος αυτού του σημειωματάριου, αναφέρεται κι αυτή στο empowr! Διαβάστε αν θέλετε, εδώ.   Ήταν μέσα προς τέλη Σεπτεμβρίου, τότε που ο Μεγάλος Αδελφός του Μουτσουνοτέφτερου –έτσι αποκαλώ το facebook- μπλόκαρε το λογαριασμό μου, με πρόφαση τις αναρτήσεις των γυμνών κολάζ μου. Η ποινή ήταν  30 μέρες απομόνωση.  Και μετά άλλες 30 κι άλλες 30. Τότε, στην πρώτη «ειρκτή»  γνώρισα το empοwr και στο medium ένα άλλο μπλογκ που διατηρούσα, έγραψα την πρώτη μου εντύπωση. Μπορείτε να διαβάσετε εδώ, αν θέλετε. Είμαι πια «κόκκινος», την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές και είμαι ο φύλαρχος σε δύο κοινότητες, στην ΟΚΤΑΝΑ -κι εδώ στο… empowred μαξιλάρι! Μου έχει βγει η γλώσσα, αυτές τις πρώτες εκατό μέρες, αλλά αφού έφτασα στο σημείο αυτό, μπορώ  τουλάχιστον να μην πληρώνω πια από την τσέπη μου, νταβατζηλίκι στη «δημοκρατία» μας -κι αυτό είναι καλό. Έγινα, επιτέλους κατά φαντασίαν πολίτης της κατα φαντασίας δημοκρατίας μας, φευ! Μέσα σ’ αυτές  τις εκατό περίπου μέρες που πέρασα εδώ μέσα, αποκόμισα διάφορες εμπειρίες που σκέφτομαι ότι ίσως θα ήταν χρήσιμο να τις μοιραστώ. Σκέφ&ta

View Blog:

Ο Ορθόδοξος Άγιος των Ερωτευμένων

    Τι σημασία έχουν οι μέρες, συνηθίζω να λέω στη σλάτκαγια, τέτοια μέρα, του Αγίου Βαλεντίνου, που ήταν τα γενέθλια του συχωρεμένου του πατέρα μου κι έτσι άλλα γιορτάζαμε εμείς πάντα στο σπίτι. Έτσι, επίτηδες εξαφανίζομαι αυτή τη μέρα κι αυτή "τα παίρνει στο κρανίο".  Δεν πα να τις τα έχω εξηγήσει χιλιάδες φορές, αυτή παραπονιέται που την "ξεχνάω" σνομπάροντας τον ξενομπάτη Άγιο.  Καλή μου, της εξηγώ κάθε φορά, και της τα είπα για άλλη μια φορά πριν λίγο -μετά τις δώδεκα- στο skype, εγώ σ' αγαπώ κάθε μέρα, ποιος τον χέζει τον Άγιο.  Εξάλλου εμείς του ορθόδοξου δόγματος, ένθεοι κι άθεοι, έχομε το δικό μας Άγιο του Έρωτα! Εμείς οι Κρητικοί, ακριβέστερα. Κι εσύ, ως ορθόδοξη και πολιτογραφημένη, Κρήσσα (δεν την παρεξηγεί τη λέξη, γιατί μπορεί να σημαίνει άλλο απαίσιο πράγμα στη γλώσσα της, η Κρήσσα, αλλά Κρητικιά πάει να πει στη γλώσσα των λογίων -και το ξέρει). Οφείλεις, λοιπόν, μαγιά σλάτκαγια Κρήσσα, της είπα, να γιορτάζεις τον Άγιο των προγόνων σου -όχι τον παπικό ομόλογό του!  Τα ξέρει όλα για τον Άγιο Υάκινθο, τον Καππαδόκη που μαρτύρησε στην Κρήτη, επί Τραΐανού, αλλά εγώ της τα είπα ξανά! Σύμφωνα με την Ορθόδοξη Εκκλησία, ο Υάκινθος υπήρξε θαλαμηπόλος του αυτοκράτορα, ο οποίος του ζήτησε να απαρνηθεί τον Χριστό. Εκείνος δεν δέχτηκε και στάλθηκε εξορία κάπου νότια από τα Ανώγεια της Κρήτης, όπου και τελικά μαρτύρησε με φριχτό τρόπο. Άσε που ο Υάκινθος είναι συνυφασμένος και με τα πανάρχαια ελληνικά ήθη. Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Υάκινθος είναι γνωστός ένας ωραιότατος νέος από τις Αμύκλες (πόλη της Λακωνίας κοντά στη Σπάρτη), εραστής και ερωμένος του θεού Απόλλωνα, τον οποίο ο θεός σκότωσε -μάλλον κατά λάθος, γιατί οι Θεοί των Αρχαίων ήταν πράγματι κατ' εικόνα και ομοίωση και δεν ήταν αλάθητοι. Προς τιμήν του αδικοχαμένου νέου, γίνονταν κάθε χρόνο γιορτές στην Τύλισσο, στη Μεσσηνία και τη Σπάρτη. Γιόρταζαν τον θάνατο και την ανάστασή του, καθώς θεωρούνταν ένας προελληνικός θεός της βλάστησης και της γονιμότητας. Ιδού λοιπόν που όλα κουμπώνουν, σλάτκαγια μαγιά Κρήσσα. Τώρα που το σκέφτομαι, κάποτε πρέπει να πάμε οι δυο μας μια εκδρομή στον Ναό του Αγίου που βρίσκεται στο δρόμο για τις κορφές του Ψηλορείτη, στα 1200 μέτρα, υψόμετρο. Η τρίτη μέρα του Ιουλίου, που γιορτάζει o δικός μας ο Άγιος, είναι μαγευτική μέρα για να χαρούμε τον έρωτά μας στα βουνά της Κρήτης... 

View Blog:

Dimitriοs Mytaras

Δημήτρης Μυταράς|28 Φεβρουαρίου, 2013: "Με διέγραψαν από την Ακαδημία Αθηνών επειδή δεν βλέπω!" Έτσι απλά με πέταξαν έξω σαν να ήμουν ένα τίποτα. Πριν από 2μισι περίπου χρόνια, ταυτόχρονα με την εκλογή μου στην Ακαδημία Αθηνών, είχα μία οπτική νευροπάθεια την οποία δεν διαπιστώσαμε αμέσως και αναγκάστηκα να πάω στη Σουηδία. Εκεί διαγνώσθηκε η πάθησή μου. Αυτή η πάθηση επέρχεται, αλλά διαρκεί συνήθως 4 χρόνια. Σε αυτό το διάστημα εγώ δεν έβλεπα και δεν μπορούσα να περπατήσω μόνος μου στον δρόμο. Να σκεφτείτε ότι έχω μια γυναίκα που μου γράφει τα βιβλία μου. Στο ίδιο διάστημα

View Blog:

Журавли

View Blog:

Πτωχεύσεις

View Blog:

Γαλάτεια και Πολύφημος

Σήμερα, φαίνεται ότι ο Αίολος είχε συμμαχήσει με τον συγνεφοσυνάχτη πατέρα των Θεών αι όλοι οι αργόσχολοι στο καφενείο, στοιχημάτιζαν ότι θα τον νικούσε ετούτη τη φορά τον Ήλιο, ο θεός των Ανέμων.  Πράγματι, η θάλασσα είχε μια χειμωνιάτικη γκριζάδα, παρά το γεγονός ότι τα ηλιοτρόπια που πλημμύριζαν το ξερικό τοπίο, υποκλίνονταν στην οργή του ανέμου, με τα πέταλα και τα σέπαλα τους, όμως, πεισματικά και μ' αστείρευτη πίστη, στραμμένα προς το άρμα του Απόλλωνα.  Όπως και να είχε, ο νοτιοδυτικός γιος του Θεού των Ανέμων, ο Σκίρωνας, του έδινε και καταλάβαινε, που λέμε, έχοντας ετούτη τη φορά –κατά τα φαινόμενα- βγάλει τον πατέρα του τον Αίολο, ασπροπρόσωπο. Κρυμμένοι πίσω από σφαλιστά παράθυρα για να προφυλαχτούν από τις ριπές του ανέμου, οι άνθρωποι, ακόμα και οι καλύτεροι του είδους, μένουν άπραγοι και γίνονται οκνηροί. Η οκνηρία κάνει τους ανθρώπους κακούς, σχεδόν τόσο κακούς όσο κι οι θεοί που λατρεύουν…  O Σκίρωνας  είχε βάλει στο μάτι την Γαλάτεια. Τώρ

View Blog:

Mockery I

Στα «7 καθάρματα της κρίσης» που πλήττει την Ευρώπη κατατάσσει το γαλλικό περιοδικό Marianne τον τέως πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή. Το περιοδικό πραγματοποιεί από αυτή την εβδομάδα αφιέρωμα για τα αίτια και τους υπεύθυνους της οικονομικής κρίσης, εγκαινιάζοντάς το με ρεπορτάζ υπό τον τίτλο «Κώστας Καραμανλής, ο δημιουργός της ελληνικής τραγωδίας». «Ως πρωθυπουργός της Ελλάδας, από το 2004 έως το 2009, με την ανικανότητα και τα ψέματά του, βύθισε τη χώρα του σε ένα τρομακτικό χάος. Ο κ. Καραμανλής, ανιψιός του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή, που διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδας 4 φορές από το 1955 έως το 1981, είχε μια εξαιρετικά πρωτότυπη ιδέα: να καταστρέψει τη χώρα. Λιγότερο από πέντε χρόνια, του ήταν αρκετά για να αδειάσει τα κρατικά ταμεία και να φέρει την Ελλάδα στην άκρη του γκρεμού». Το δημόσιο χρέος (στο 120% του ΑΕΠ) και το έλλειμμα (στο 13% του ΑΕΠ) προκαλούν ρίγος, αλλά ο Κώστας διατηρεί ανέπαφο το αστραφτερό του χαμόγελο, που φαίνεται ότι είχε τυφλώσει τους συμπολίτες του το 2004. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004, «δεν ήταν παρά η παραπλανητική αλλά ελκυστική βιτρίνα των υποσχέσεων και των φιλοδοξιών του. Το τεράστιο κόστος τους είχε προκαλέσει τη δυσπιστία των Ελλήνων πολιτών, η υπερηφάνεια όμως, που τους γέμιζε το γεγονός ότι βρίσκονται στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος, τους έκανε να μπερδέψουν την ψευδαίσθηση με την πραγματικότητα» αναφέρει το περιοδικό. Και το Marianne συνεχίζει: «Λόγω έλλειψης ικανοτήτων, ο Κ. Καραμανλής είχε καταφέρει να επιδείξει τεράστιο χάρισμα στην τέχνη της παραπλάνησης. Κατά τη διάρκεια πολλών ετών, η απόκλιση, μεταξύ των στατιστικών στοιχείων που υποβάλλονταν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και των πραγματικών μεγεθών του δημοσιονομικού ελλείμματος της χώρας, άγγιζε το 2,2% του ΑΕΠ. Ο Κώστας όμως έκανε ταχυδακτυλουργικά κόλπα, όπως ένας πλανόδιος μικροπωλητής σε ένα υπαίθριο παζάρι. Τον Οκτώβριο ωστόσο, του 2009, συνειδητοποίησε ότι δεν έχει άλλη ενέργεια για να συνεχίσει στους ίδιους ρυθμούς και οι εμπειρογνώμονες που καταγγέλλουν σήμερα την Ελλάδα, δεν είχαν τότε καταφέρει να δουν τι πραγματικά συνέβαινε. Με ένα ποσοστό ανάπτυξης που πλησίαζε το 5%, το φτωχό αυτό έθνος προκαλούσε σύνδρομα κατωτερότητας στις ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες με αδύναμες οικονομίες. Ο Κώστας Καραμανλής, σαν να ζούσε μέσα σε ένα όνειρο, έδινε την εντύπωση ότι βρίσκεται στο ύψος των περιστάσεων και της περίοπτης πολιτικής του γραμμής. Ωστόσο, αν και η Ελλάδα θεμελίωσε την έννοια της δημοκρατίας πριν από μερικούς αιώνες, πολύ συχνά φαινόταν ότι ξεχνούσε τις συγκεκριμένες αξίες. Στην πολιτική ζωή της χώρας επικρατεί ο νεποτισμός της οικογενειοκρατίας και αυτή είναι άλλωστε, και η δική του περίπτωση». «Πολιτικο-οικονομικά σκάνδαλα κηλιδώνουν τη φήμη της κυβέρνησής του, και αντί να εξυγιάνει τα δημόσια οικονομικά, ο Κώστας Καραμανλής οδηγεί τη χώρα στη χρεοκοπία. Η ευθύνη βαραίνει τον ίδιο, αλλά όχι αποκλειστικά. Στο πλευρό του, αλλά στο παρασκήνιο, σύμβουλοι που πρότειναν τη «συνεργασία» με την Goldman Sachs, που συνέστησαν την κάλυψη των πραγματικών οικονομικών μεγεθών και την υποβολή ψευδών στοιχείων». Αναφερόμενο στον νυν πρωθυπουργό, το δημοσίευμα αναφέρει ότι «Ο διάδοχός του στον πρωθυπουργικό θώκο και προαιώνιος αντίπαλός του, Γιώργος Παπανδρέου, με τη σειρά του γόνος πολιτικής οικογένειας της χώρας, δεν θα αργήσει να συνειδητοποιήσει το μέγεθος της καταστροφής ήδη από την επαύριο της εκλογικής του νίκης το 2009. Ο Παπανδρέου, χωρίς να διαθέτει το χάρισμα να συγκλονίζει τα πλήθη, μετατρέπεται ξαφνικά στον πιο μισητό άνθρωπο της χώρας, όταν ανακοίνωσε δέσμη αυστηρών μέτρων προκειμένου να αποφευχθούν τα χειρότερα». «Ο Καραμανλής θα αποφύγει το πιθανότερο, κάθε είδους νομικής δίωξης και ίσως να μη δώσει ποτέ εξηγήσεις για τις πράξεις του. Από τον τρόπο διαχείρισης των πυρκαγιών του 2008, έως την πρόσφατη οικονομική κρίση, ο πολιτικός αυτός επέδειξε μια ουσιαστική επιμονή για να αποδυναμώσει τη χώρα. Το χειρότερο βέβαια είναι ότι σε περίπτωση μιας εξαιρετικής αντιδημοτικότητας των Σοσιαλιστών, ο Καραμανλής μπορεί να φαντάζεται ότι θα εκπροσωπήσει εκ νέου τη χώρα» καταλήγει το περιοδικό. Πηγή Υ.Γ. Αυτά λέει το περιοδικό Marianne, αλλά με τη συμπλήρωση από την OKTANA, ότι τη σκυτάλη την πήρε αυτός ο ανάξιος Καραμανλής ο Βους, από τον "κύριο" Σημίτη. Ο τελευταίος ήταν που διαχειρίστηκε τα θέματα των Ολυμπιακών Αγώνων. Ο Βους απλώς δεν ήθελε να ελέγξει... Ακριβώς όπως κι ο τωρινός πρωθυπουργός που έστειλε το λογιστικό έλεγχο του χρέους και τις αιτίες που το δημιούργησαν, στις ελληνικές καλένδες -φαινόταν από νωρίς ότι ούτε αυτός είχε ποτέ τέτοια πρόθεση Τα σημάδια ήταν εκεί, ορατά. Εμείς δεν θέλαμε να τα δούμε... 

View Blog:

Greek Crisis

Χωρισμοί μεν αλλά πολλές φορές... από τα χρέη στην εφορία ή τις τράπεζες, είναι το νέο "κόλπο" πολλών φορολογουμένων, το οποίο αποτυπώνεται όχι τόσο στην αύξηση των διαζυγίων, όσο κυρίως στο γεγονός ότι πλέον περίπου το 80% αυτών είναι συναινετικά. Αυτό εκτιμούν νομικές και δικαστικές πηγές, οι οποίες επισημαίνουν ότι πολλά ζευγάρια πλέον ενώ παίρνουν στα χαρτιά διαζύγιο, συνεχίζουν να ζουν μαζί για να ξεμπλοκάρουν από χρεοκοπίες, κατασχέσεις και δεσμεύσεις λογαριασμών, όσο κυρίως από τα χρέη που σημαίνουν όλα αυτά. Τα λευκά διαζύγια, όπως ονομάζονται, ανθούν κυρίως σε περιπτώσεις χρεοκοπημένων επιχειρήσεων που βαρύνονται με υψηλότατες φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις. Σε αυτή την περίπτωση το διαζύγιο ουσιαστικά απαλλάσσει το δεύτερο μέλος της οικογένειας, αφού όλα τα χρέη και οι δεσμεύσεις μεταφέρονται μόνο στον υπόχρεο. Εκείνο το μέλος χωρίς βάρη, θα μπορεί στη συνέχεια να πάρει την ακίνητη ή άλλη περιουσία και να αποφύγει τις κατασχέσεις. Ζευγάρια επίσης επιλέγουν την εικονική λύση του γάμου τους προκειμένου να υποβάλλουν ξεχωριστές φορολογικές δηλώσεις, στον βαθμό που εκτιμούν πως αυτό είναι προς όφελός τους. Σε άλλες περιπτώσεις, πάλι εικονικών διαζυγίων, π.χ τα δύο ακίνητα της οικογένειας μπορούν να εμφανίζονται πλέον και τα δύο ως πρώτη κατοικία και έτσι μπορεί να τυγχάνουν προστασίας. Οι αριθμοί Η πραγματικότητα αυτή ενισχύεται και από τους αριθμούς που έχουν καταγραφεί και δημοσιοποιηθεί, όπως επισημαίνουν νομικές πηγές. Κι αυτό γιατί παρά το γεγονός ότι η παραδοσιακή ελληνική οικογένεια "κράτησε" στο ξέσπασμα της κρίσης (το 2010 ανακόπηκε η διαρκής αυξητική τάση και καταγράφηκαν 13.275 διαζύγια έναντι 13.607 το 2009), στη συνέχεια εμφανίστηκε μια εκτίναξη: Το 2011 ο αριθμός των διαζυγίων σημείωσε και νέα πτώση, φτάνοντας στις 12.705 όμως το 2012, όμως, έφτασαν στις 14.880, το 2013 έφτασαν στο ύψος ρεκόρ για την Ελλάδα των 16.717. Το 2014, τελευταία χρονιά για την οποία υπάρχουν στοιχεία, υπήρξε μείωση στις 14.417 διαζύγια, πάντα όμως σε υψηλά επίπεδα. Μεταξύ των διαζυγίων κυριαρχούν τα συναινετικά σε ποσοστά από 76% το 2012 έως 81% το 2014. Επίσης, τα περισσότερα ζευγάρια που αποφασίζουν να χωρίσουν είναι παντρεμένα για πάνω από δέκα χρόνια: 59%-60% των διαζυγίων, την τριετία 2012-14.  

View Blog:

Ούτε στη Δευτέρα Παρουσία!

View Blog:

Qui Tacet Consentire Videtur

Πόλεμοι, διαζύγια, ὄχενδραι, λησταί, ποδάγρα, ἀγχόναι, φόροι, ἱερεῖς, κατακτηταί, χολέρα, ἀνοησία καὶ ἄλλα κακὰ δὲν ἔλειψαν πότε ἀπὸ τὴν ἐπιφάνειαν τῆς γῆς, ἐνθυμίζοντα

View Blog:

pavlos-sidiropoulos.gr

10 πράγματα που μπορεί να μην γνωρίζατε για τον Παύλο Σιδηρόπουλο        Γεννήθηκε 27 Ιουλίου 1948, πέθανε 6 Δεκεμβρίου 1990   1. Ο πατέρας του Κώστας καταγόταν από μεγαλοαστική οικογένεια καπνέμπορων του Πόντου και είχε τη βιοτεχνία παραγωγής χαρτιού ΕΛΦΩΤ.   2. Ήταν δισέγγονος του Αλέξη Ζορμπά και ανιψιός της πεζογράφου και παιδαγωγού Έλλης Αλεξίου και

View Blog:

Katerina Gogou

"Εμένα οι φίλοι μου", Κατερίνα Γώγου Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά που κάνουν τραμπάλα στις ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών Εξάρχεια Πατήσια Μεταξουργείο Μετς. Κάνουν ό,τι λάχει. Πλασιέ τσελεμεντέδων και εγκυκλοπαιδειών φτιάχνουν δρόμους και ενώνουν ερήμους διερμηνείς σε καμπαρέ της Ζήνωνος επαγγελματίες επαναστάτες παλιά τους στρίμωξαν και τα κατέβασαν τώρα παίρνουν χάπια και οινόπνευμα να κοιμηθούν

View Blog:

Nelly's Photography

View Blog:

Η Φαντασία στην Εξουσία!

Σύρος καλλιτέχνης ζωγραφίζει τους ηγέτες του κόσμου ως φτωχούς και πρόσφυγες! Ομπάμα, Πούτιν, Κάμερον στην ουρά για το συσσίτιο. Οι ηγέτες του κόσμου στην ουρά για το συσσίτιο… Με ένα άδειο πιάτο στο χέρι κι ένα ακόμη πιο άδειο βλέμμα στο πρόσωπο. Πίσω από τα παιδιά που λιμοκτονούν είτε στην Αφρική είτε στο Χαλέπι. Πίσω κι από τον ίδιο τον ζωγράφο. Είναι ένα έργο του Abdalla Al Omari, του Σύρου ζωγράφου που αντιστρέφει τους ρόλoυς στα έργα του. Ο Obama άστεγος… Ο Putin επαίτης… Ο Trump πρόσφυγας… Ο Najad πολιτικός κρατούμενος… Ο Cameron  μεθυσμένος χουλιγκάνος… Oι πολιτικοί ηγέτες που κρατούν τις ζωές των ανθρώπων στα χέρια τους, όπως τους φαντάζεται ο Abdalla Al Omari, στη έκθεσή του με τίτλο: The Vulnerability Series. Ζωγραφική, performance και video art  είναι οι τέχνες του Abdalla Al Omari που γεννήθηκε στη Δαμασκό το 1986, σπούδασε παράλληλα Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Δαμασκού και Ζωγραφική στο Ινστιτούτο Καλών Τεχνών Adham Ismail αποφοιτώντας ταυτόχρονα το 2009 και από τις δύο σχολές. Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε εκθέσεις σε Ντουμπάι, Παρίσι, Λος Άντζελες, Βηρυττό, Λονδίνο, Βερολίνο και φυσικά στη Δαμασκό. Την περίοδο 2011 έως 2013 ζωγράφισε τα παιδιά του πολέμου και τώρα, στα πρόσφατα έργα του, φέρνει τους ισχυρούς του κόσμου σε αδύναμη θέση. Στους ρόλους που φέρνουν οι ίδιοι τους απλούς πολίτες των λαών τους. Στην Ayyam Gallery, στο Dubai, έως τις 6 Ιουλίου 2017. Πηγή

View Blog:

Παλιό Αλλά Καλό

Παίρνουμε έναν λαό κατά προτίμηση άπαχο, ταλαιπωρημένο από Κατοχή, Εμφύλιο, Χούντα, Μεταπολίτευση και ότι άλλο έχουμε την ευχαρίστηση και θεωρούμε ότι ταιριάζει στη γεύση μας. Τον μαρινάρουμε καλά, για αρκετά χρόνια σε ένα μείγμα που έχουμε προετοιμάσει με τα παρακάτω υλικά: μικροεξυπηρετήσεις, ρουσφέτια πάσης φύσεως, εύκολο χρήμα, μη εφαρμογή νομοθεσίας, φοροαπαλλαγή, διαφθορά και εκδούλευση. Αφού σιγουρευτούμε ότι τον έχει ποτίσει καλά η μαρινάδα και έχουμε δημιουργήσει ένα απόλυτα πελατειακό κράτος, τον σιγοβράζουμε σε φορολογία ενώ ανακατεύουμε καλά τις κοινωνικές τάξεις, συνεχόμενα, για να μην "πιάσει" ο πάτος και χρειαστεί να αλλάξουμε κατσαρόλα-χώρα. Σταδιακά, αυξάνουμε την ένταση της φωτιάς και αναλόγως την φορολογία ενώ παράλληλα μειώνουμε τις παροχές σε παιδεία, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, κοινωνικές παροχές και ό,τι άλλο θεωρείται περιττό για έναν λαό που θέλουμε απλά να υποδουλώσουμε μέχρι τελευταίας ρανίδος του αίματός του. Αλατοπιπερώνουμε καλά τις πληγές και συνεχίζουμε το βράσιμο. Μετά από λίγα χρόνια βρασμού, αφαιρούμε προσεκτικά από το λαό, όλα τα περιουσιακά στοιχεία, την μνήμη, την ιστορία, τον πολιτισμό και ότι γενικά μπορεί να δημιουργήσει επιθυμία ανατροπής της κατσαρόλας με σκοπό να χαλάσει η σούπα. Σπρώχνουμε μέσα στο ζωμό, με ξύλινη κουτάλα και τις τελευταίες αντιδράσεις από κοινωνικές μερίδες που μπορεί κάπως να αντιστέκονται. Τις κρατάμε δυνατά με την κουτάλα, στον πάτο της κατσαρόλας μέχρι να σταματήσουν εντελώς να ακούγονται. Δοκιμάζουμε το ζωμό κι αν θ&epsil

View Blog:

Ανδρέας Εμπειρίκος

  Και τώρα να μ' επιτρέψης φίλε μου να γενικεύσω. Έχεις ευαισθησία, μια ψυχικήν ευγένεια και τάλαντο πιο δυνατό απ' ό,τι ο ίδιος φαντάζεσαι - Και όχι μόνο στη φιλολογία. Μ&omi

View Blog:

Δαγκώνει μόνο τους ξυπόλυτους

  Όχι απλώς περιβόλι, αλλά ολόκληρο βιομηχανικό ανθώνα εύοσμων ανθέων του κακού παρουσιάζει στο εξαιρετικό της κείμενο η κ. Άντα Ψαρρά (Εφημερίδα των Συντακτών). Εγκληματικών ανθέων, των οποίων οι επίμονοι κηπουροί,  καταδικασθέντες σε βαριές καθείρξεις, κρίθηκε ότι μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθεροι σ’ αυτή την δύσμοιρη κοινωνία που θέλει δεν θέλει, το αξίζει ή δεν το αξίζει, τέτοιοι «αρχιερείς» της κάθονται στο σβέρκο, αποδίδοντας μια τερατόμορφη δικαιοσύνη, παραλυτική για τις συνειδήσεις, διαλυτική για τη δημοκρατία και γι’ αυτό ακραία επικίνδυνη. Απ’ όλα έχει αυτός ο τεράστιος λυμεώνας της δικαιοσύνης: Τι Πανεπιστημιακούς γιατρούς καταδικασθέντες για δωροδοκία και υπερκοστολογήσεις Ιατρικού υλικού. Τι νονούς, εκβιαστές και τοκογλύφους (μεταξύ τους και ανώτερους αξιωματικούς της ΕΛΑΣ). Τι εκλεκτά μέλη του λεγόμενου «συνδικάτου του εγκλήματος». Τι σωματέμπορους που εκμεταλλεύονταν γυναίκες από τις Ανατολικές χώρες. Τι οικονομικούς εγκληματίες της Energa–Hellas Power (256 εκατ. ευρώ). Τι εμπόρους και μεταφορείς ηρωίνης (υπόθεση του πλοίου «Noor One» για 2 τόνους ηρωίνης με 33 κατηγορούμενους). Τι &kappa

View Blog:

James - Douglas 'Jim' Morrison

Ο Τζιμ Μόρισον (Jim Morrison) - Τζέιμς Ντάγκλας Μόρισον το πλήρες όνομά του, βρέθηκε νεκρός στο μπάνιο του διαμερίσματος, σε ηλικία 27 ετών.  

View Blog:

Προσοχή στο Γορίλα!

Στην πλατεία μιας επαρχίας το πλήθος κοίταγε ενθουσιασμένο ένα γορίλα που κάτι τσιγγάνοι τον είχαν φέρει φυλακισμένο δίχως αισχύνη και σεβασμό οι γεροντοκόρες του χωριού παίζαν αναίσθητα με το ζωο δε λέω πώς δε λέω πού Προσοχή στο γορίλα Ξαφνικά το μεγάλο κλουβί που έγκλειστη ζούσε η κακόμοιρη φύση απότομα ανοίγει δεν ξέρω γιατί ίσως να το `χαν άσχημα κλείσει το τέρας βγαίνοντας έξω από εκεί σκέφτηκε σήμερα θα τ’ αναλάβω μιλούσε για την παρθενιά του που χρόνια τώρα τον είχε σκλάβο Προσοχή στο γορίλα Ο αφέντης ούρλιαξε προσοχή του γορίλα του `χει σαλέψει δεν έχει δει ποτέ του μαϊμού γι’ αυτό μπορεί να τα μπερδέψει απ’ τους παρόντες τότε ο καθείς σπεύδει τα νότα του να προφυλάξει οι γεροντοκόρες απέδειξαν πως άλλο οι ιδέες και άλλο η πράξη Ο όχλος ομοθυμαδόν ξεχύνεται έντρομος στο δρόμο μα ένας ψύχραιμος δικαστής και μια γιαγιά δεν είχαν λόγο και αφού οι υπόλοιποι την είχανε κάνει το θηρίο πάτησε γκάζι τη γριούλα και το δικαστή με τέσσερις πήδους τους αρπάζει Προσοχή στο γορίλα Αχ αναστέναξε η γιαγιά να πάρει εμένα είναι απίθανο μάλλον θα `ταν τελείως παράξενο και δε θα το ευχόμουν εκτός των άλλων να με μπερδέψει με μια μαϊμού είπε ο δικαστής ενοχλημένος είναι αδύνατο εντελώς στο τέλος βγήκε γελασμένος Απαξιώντας λοιπόν τη γιαγιά το δικαστή σφίγγει με πάθος και προς τους θάμνους τον τραβά ενώ αυτός του φώναζε κάνεις λάθος τι ακριβώς συνέβη εκεί πίσω αδυνατώ να αναφέρω εκτενώς μα με είχε το θέαμα συνεπάρει τι σφρίγος τι ένταση τι ρυθμός Προσοχή στο γορίλα Θα πω μονάχα πως το κορύφωμα που `χε το αλλόκοτο τούτο δράμα στρίγγλιζε κλαίγοντας ο δικαστής στα διαλείμματα φώναζε μάνα φώναζε μάνα σαν το φουκαρά που χθες καταδίκασε για ληστεία και για κοινό παραδειγματισμό τον αποκεφάλισε στην πλατεία Προσοχή στο γορίλα

View Blog:

Mi Ultimo Tango en Atenas

Ένα ισπανικό τραγούδι που εμπνεύστηκε ο Αργεντίνος συνθέτης Daniel Armando, όταν κατά την διάρκεια επίσκεψης του στη Κούβα είδε σε ένα βιβλιοπωλείο ένα βιβλίο με τίτλο: Οι 17.000 Ελληνικές λέξεις στην Ισπανική γλώσσα. Μόνο το ρεφρέν είναι στα Ισπανικά: "Este mi ultimo tango en Atenas tango lloron, que corre por mis venas". Αυτό είναι το τελευταίο μου ταγκό στην Αθήνα, ταγκό κλαψιάρικο, που τρέχει μες τις φλέβες μου.

View Blog:

Κώστας Καρυωτάκης (1896 – 1928)

Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους αυτούς, ένας επέθαινε από αηδία... Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους, θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία.  Πρέβεζα, Κώστας Καρυωτάκης (1896 – 1928) Στις 20 Ιουλίου, ο Καρυωτάκης πήγε στο Μονολίθι και αποπειράθηκε επί δέκα ώρες να αυτοκτονήσει, προσπαθώντας μάταια να πνιγεί. Την επόμενη μέρα (21 Ιουλίου) αγόρασε ένα περίστροφο κι επισκέφτηκε ένα καφενείο της Πρέβεζας. Αφού πέρασε λίγες ώρες μόνος του καπνίζοντας, πήγε σε μια παρακείμενη παραλία, τον Άγιο Σπυρίδωνα και έθεσε τέλος στη ζωή του κάτω από έναν ευκάλυπτο. Στην τσέπη του η αστυνομία βρήκε ένα σημείωμα, που εξηγούσε τους λόγους της αυτοκτονίας του:

View Blog:

In Memoriam

Κι εσύ να επιμένεις να ονειρεύεσαι τον ερχομό εκείνης της μαγικής βραδιάς που όλοι μαζί ταυτόχρονα, θα σβήσομε τους δέκτες των τηλεοράσεών μας∙ εκείνης της βραδιάς που θα αποκοτήσομε να σηκωθούμε από τους καναπέδες μας∙ εκείνης της βραδιάς που θα αρπάξομε τις τηλεοράσεις μας και θα τις πετάξομε από τα μπαλκόνια των διαμερισμάτων μας, στους δρόμους,  όλοι μαζί ταυτόχρονα.   Μια μαγική βραδιά, λίγο πριν την έναρξη του δελτίου των οκτώ…

View Blog:

Ο “Εθνάρχης”

Ήταν συνεργάτης των Ναζί;                           Πηγή: CIA Files Η σκοτεινή περίοδος του “Εθνάρχη” Κωνσταντίνου Καραμανλή και το ξεχασμένο σκάνδαλο Μέρτεν που συγκλόνισε την Ελλάδα Ένα αποχαρακτηρισμένο — από το 2006 — απόρρητο έγγραφο της CIA που εμπλέκει τους δύο πρώην πρωθυπουργούς Κωνσταντίνο Καραμανλή και Κωνσταντίνο Τσαλδάρη με τους Ναζί, παρουσιάζοντάς τους ως πράκτορές των γερμανικών κατοχικών δυνάμεων και συνεργάτες του Μαξ Μέρτεν, κάνει τις τελευταίες ώρες τον γύρο του διαδικτύου. Πρόκειται για έγγραφο — μαρτυρία διπλωματικού υπαλλήλου σύμφωνα με το οποίο ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αλλά και ο Κωνσταντίνος Τσαλδάρης εμφανίζονται σε λίστα των πρακτόρων των ναζί κατά την περίοδο της κατοχής. Ωστόσο η σχετική λίστα με τους πράκτορες δεν περιλαμβάνεται στο απόρρητο έγγραφο της CIA. Η αλήθεια είναι οτι πρόκειται για μια παλιά ιστορία που είχε συγκλονίσει την Ελλάδα την δεκαετία του 60 και αφορούσε τον Καραμανλή και είχε μείνει στην ιστορία ως σκάνδαλο Μέρτεν. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο έγγραφο της CIA, όσοι αναγράφονται στη λίστα φέρονται να είχαν συνεργαστεί και με τον Μαξ Μέρτεν, τον σφαγέα της Θεσσαλονίκης, στην εξόντωση των Εβραίων της πόλης. Το άκρως απόρρητο έγγραφο, το οποίο έχει πλέον αποχαρακτηριστεί και έχει αναρτηθεί στη σελίδα της CIA, έχει ημερομηνία 16 Σεπτεμβρίου του 1962. Σύμφωνα με το έγγραφο, ο τότε σύμβουλος της πρεσβείας Ιωάννης Μοσχόπουλος, αποκάλυψε πως κατά τη δίκη στο Ισραήλ του Ναζί και υπεύθυνου για τις δολοφονίες εκατομμυρίων Εβραίων, Άντολφ Άιχμαν, παρουσιάστηκε έγγραφο, μεταξύ των στοιχείων, με ένα πίνακα των Ναζί στον οποίον αναγράφονταν οι συνεργάτες — πράκτορές τους στην Ελλάδα. Σε αυτόν τον πίνακα ήταν και τα ονόματα του Κωνσταντίνου Καραμανλή και Κωνσταντίνου Τσαλδάρη. Και οι δύο παρουσιάζονται ως πράκτορες και συνεργάτες του Μαξ Μέρτεν. Στην περιγραφή του αποχαρακτηρισμένου εγγράφου αναφέρεται: «Άκρως απόρρητον. Το όνομα του πρωθυπουργού κ. Κωνσταντίνου Καραμανλή, περιλαμβάνεται πράγματι εις τον πίνακα των πρακτόρων των γερμανικών αρχών κατοχής, ως συνεργάτης του Μέρτεν εις την εξόντωσιν των Εβραίων». Ο Ναζί Μαξ Μέρτεν , ο επονομαζόμενος «χασάπης της Θεσσαλονίκης», υπεύθυνος για την εξολόθρευση 56.000 Εβραίων, συνελήφθη τυχαία το 1957 στην Αθήνα χάρη στην επιμονή και στον πατριωτισμό του Αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ανδρέα Τούση, ο οποίος ήταν επικεφαλής του Γραφείου Εγκλημάτων Πολέμου. Ο Μέρτεν καταδικάστηκε σε φυλάκιση 25 ετών, αλλά η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή με το νόμο 4016/1959, τροποποίησε το ν.δ. 3933/1959

View Blog:

Ο κατάλογος είναι μακρύς!

  Photo: Alfred Krupp, head of the great armament plant at Essen, being taken in by American soldiers for questioning in the waning days of WWII. Location: Germany. Date taken: 1945. Photographer: William Vandivert /Life Images   Η «Ζήμενς» του Χριστοφοράκου είναι η ίδια «Ζήμενς» που με πρόταση και χρηματοδότηση του επικεφαλής της στην Αθήνα συγκροτήθηκαν επί του γερμανοντυμένου «πρωθυπουργού» Ράλλη τα Τάγματα Ασφαλείας το 1943. Η «Ντόιτσε Μπανκ» της Μέρκελ και του Σόιμπλε είναι η ίδια «Ντόιτσε Μπανκ» που χρηματοδότησε τη δημιουργία και λειτουργία των ναζιστικών φούρνων του Άουσβιτς.

View Blog:

Υπουργός εναντίον εαυτού του -με έξοδα άλλων

O κλασικός θεωρητικός του πολέμου, Καρλ φον Κλάουζεβιτς, είχε αναλύσει τον πόλεμο ως πολιτική με άλλα μέσα. Νεότεροι στοχαστές συνέχισαν τη σκέψη του εξελίσσοντάς την. Αν και κανείς μέχρι σήμερα δεν μπόρεσε να ανατρέψει τη θεωρία του, εντούτοις η ερμηνεία της, στο πεδίο της μάχης, εξαρτάται από την ιδιοφυΐα του εκάστοτε στρατηγού. Και, πράγματι, δεν υπάρχει θεωρία, όσο σωστή κι αν είναι, που να μπορεί να εφαρμοστεί αυτούσια στην πραγματικότητα. Στις περιπτώσεις που υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι για διάφορους λόγους έχουν κατασκευάσει κάποια θεωρία και προσπαθούν να την εφαρμόσουν στην πραγματικότητα, τότε ξεκόβονται από αυτήν και ζουν στον κόσμο τους και μέσα στη σέχτα τους, θρησκευτική ή πολιτική. Ως γνωστόν, ανήκουμε στη Δύση, δηλαδή στη γερμανική Ε.Ε. Αυτό σημαίνει πως η χώρα μας οικειοθελώς υπέγραψε μια σειρά από συμφωνίες που τη μετέτρεψαν σε αποικία μέσω του χρέους. Η υποταγή μας δεν έγινε ύστερα από έναν πόλεμο και μια κατοχή, αλλά ύστερα από επιλογή των κυβερνήσεων που πίστευαν πως αν μπούμε στην Ευρώπη, αυτομάτως θα γίνουμε Ευρώπη με όλα τα καλά της (επίπεδο ζωής, υποδομές, Υγεία, Παιδεία, Πολιτισμός). Στο εξαίρετο βιβλίο του «Η αποτυχία του ελληνικού πολιτικού συστήματος» (εκδόσεις Εξάρχεια) ο Γιώργος Ν. Οικονόμου αναλύει διεξοδικά πως η κακοδαιμονία μας δεν οφείλεται στον ξένο παράγοντα, αλλά είναι έργο της δικής μας πολιτικής. Και εδώ ο Οικονόμου είναι αμείλικτος. Εξετάζει μία μία τις κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης και αναλύει το έργο τους.

View Blog:

Ευρο-κυνο-βούλιο

Δημοσιεύματα με ψευδή πληροφόρηση και κακόβουλα άρθρα στον Τύπο και το διαδίκτυο, υποχρεώνουν τη Λέσχη Ελλήνων Γελοιογράφων να παρουσιάσει τα πραγματικά γεγονότα σχετικά με την Έκθεση Γελοιογραφίας στο Ευρωκοινοβούλιο που ματαιώθηκε.   Η πρωτοβουλία και οργάνωση της εν λόγω έκθεσης με τίτλο «EU turns 60: A Cartoon Party», που θα λάμβανε χώρα στο Ευρωκοινοβούλιο, ανήκει σε δύο ευρωβουλευτές, έναν Έλληνα κι έναν Γάλλο (Στ.Kόύλογλου και Patrick Le Hyaric ), με τη συμμετοχή Ελλήνων και Γάλλων Γελοιογράφων. Οι Έλληνες Γελοιογράφοι συμμετείχαμε με μία γελοιογραφία που διάλεξε ο καθένας μας από τη μεγάλη έκθεση του Μαΐου “Sweet Europe”. Η συνέχεια υπήρξε πρωτοφανής για τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Κοσμήτορας του Ευρωκοινοβουλίου (Catherine Bearder ) με μία γενικόλογη αναφορά σε εσωτερικό κανονισμό, τελείως αυθαίρετα στην ουσία, λογόκρινε 12 σκίτσα των Ελλήνων Γελοιογράφων από τα 29 στο σύνολοΤο αποτέλεσμα της λογοκρισίας, βεβαίως, ήταν η ματαίωση ολόκληρης της έκθεσης, καθώς κανείς από τους μη λογοκριθέντες γελοιογράφους δεν δέχτηκε να συμμετάσχει χωρίς τους συναδέλφους του, ενώ και οι Γάλλοι επίσης δεν έστειλαν τα σκίτσα τους μετά την απόφαση της κοσμήτορος. Οι δύο ευρωβουλευτές κατήγγειλαν τη λογοκρισία δημόσια και αυτό έδωσε το έναυσμα σε αθηναϊκά μέσα ενημέρωσης για το ξετύλιγμα μιας μαύρης αρθρογραφίας με στόχο την έκθεση γελοιογραφίας, όπως ακριβώς τα ίδια μέσα ενημέρωσης είχαν επιχειρήσει συντεταγμένα και τον περασμένο Μάιο στη “Sweet Europe”. Συγκεκριμένα γράφτηκε ότι τα λογοκριμένα σκίτσα καταπατούσαν κανόνες του Ευρωκοινοβουλίου που δήθεν κάποιοι ακραίοι Έλληνες γελοιογράφοι εμφανώς καταπάτησαν, προσπερνώντας ότι η λογοκρισία δε συνοδεύτηκε από καμία αιτιολόγηση, συν το ότι οι κομμένες γελοιογραφίες ανήκαν σε όλο το ιδεολογικό φάσμα και δε διέφεραν σε τίποτα άλλωστε από αυτές που «εγκρίθηκαν». Για κερασάκι επιστρατεύτηκε η σοφιστεία ότι «ο Κούλογλου λογόκρινε πρώτος» διότι αυθαίρετα πήγε λίγα μόνο σκίτσα από μια μεγάλη έκθεση. Πρόκειται για ξεκάθαρη παραπληροφόρηση, η οποία οφείλεται στο ότι κανείς απ’ τους συντάκτες που είχαν λόγο να τη διαδώσουν δεν έκανε τον κόπο να διασταυρώσει αυτό το σόφισμα με ένα απλό τηλεφώνημα στη Λέσχη Ελλήνων Γελοιογράφων -η οποία άλλωστε έχει στη διάθεσή της όλη την αλληλογραφία που αποδεικνύει το αναληθές του ισχυρισμού. Το να ενοχλεί ένας γελοιογράφος μια οποιαδήποτε εξουσία, θεωρείται παράσημο γι αυτόν, ότι έκανε σωστά τη δουλειά του. Το τοπίο της Ενημέρωσης μόνο κέρδος θα είχε αν και κάποιοι δημοσιογράφοι διεκδικούσαν και κέρδιζαν τα παράσημα που αναλογούν στο δικό τους κομμάτι της Ενημέρωσης, τηρώντας τους απλούς κανόνες της έρευνας και της διασταύρωσης των αποκαλύψεών τους. Αθήνα 23 Σεπτεμβριου 2017 Λέσχη Ελλήνων Γελοιογράφων

View Blog:

My Two Cents (a message to my success coach)

Well, if you ask me, the minority willing to pay real cash for empowr purchases or "earnings", is so tiny, that the system will soon collapse. People can't be so stupid, I want to believe. It is only a handful of you success coaches that earn some real cash. The rest of us get only frustration and plenty of thin air of empowrian dollars. I just don't understand why the "brains" of our "democracy" don't want to understand the simple fact that the concept of empowr is a total failure. Probably they can't understand, that we are not stupid enough to believe that the "democracy" they are supposed to trying to build is a banana democracy. Shameful "intelligence". That fascist, Mark Zuckerberg, is successful because he doesn't hide the fact that he is a fascist nor he's trying to bullshit his clients. These guys here are just inferior clowns. I would recommend you to stop paying real money against savings of empowrian dollars. These are my two cents to you. Alexandros 

View Blog:

Περί Γαϊδάρων και Κομμάτων

  Την περίοδο του εθνικού διχασμού, ένας βασιλόφρονας επιθεωρητής δημοτικής εκπαίδευσης στην Κρήτη, ανέβαινε μ’ ένα μουλάρι σ’ ένα ορεινό και δύσβατο χωριό, για να επιθεωρήσει τον εκεί δάσκαλο. Στο δρόμο που πήγαινε συναντά έναν αγωγιάτη και τον ρωτά: «Δε μου λες, πατριώτη, ο δάσκαλος τι είναι; βενιζελικός ή βασιλικός;» «Βενιζελικός», απαντά ο αγωγιάτης. «Α, το γαϊδούρι» σχολίασε

View Blog:

Καλό μήνα να έχουμε!

Όταν ο πάπας Γρηγόριος ο 13ος αποφάσισε να εφαρμόσει το 1582 μ.Χ. την αλλαγή του Ιουλιανού ημερολογίου έπρεπε από κάποιον μήνα να αφαιρεθούν 10 ημέρες που - από την εφαρμογή του Ιουλιανού Ημερολογίου το 45 μ.Χ. έως το 1582 μ.Χ.- είχαν μετρηθεί, χωρίς στην πραγματικότητα να έχουν διανυθεί. Το παράδοξο αυτό προέκυψε από το ότι το

View Blog:

Quiz!

ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Ετσι όπως εκατάντησε η χώρα μας, με αυτούς τους ανθρώπους, είναι απερίγραπτο. Ενα αντιπνευματικό και απολίτιστο αποχωρητήριο, που μολύνει την Ευρώπη με τη διαπεραστική βρόμα του. Και όχι μόνο την Ευρώπη. Αυτός ο υπερφίαλος ρεπουμπλικανισμός και αυτός ο υπερφίαλος σοσιαλισμός, που δεν έχει καμία σχέση με σοσιαλισμό. Η πολιτική που ασκούν οι Σοσιαλιστές εδώ στη χώρα μας δεν είναι τίποτα λιγότερο από εγκληματική. Ομως οι Σοσιαλιστές δεν είναι πια Σοσιαλιστές. Είναι κατά βάση Εθνικοσοσιαλιστές. Οι Σοσιαλιστές δολοφόνησαν τον σοσιαλισμό ήδη από τη στιγμή που έγιναν εξουσία. Από τότε δεν υφίσταται πια σοσιαλισμός στη χώρα μας. Υπάρχει μόνο εκείνος ο αηδιαστικός ψευτοσοσιαλισμός που σε αρρωσταίνει με το που ανοίγεις τα μάτια σου το πρωί. Αυτοί οι λεγόμενοι Σοσιαλιστές είναι υπεύθυνοι για την παλινόρθωση του σύγχρονου εθνικοσοσιαλισμού. Οι Σοσιαλιστές είναι ο σύγχρονος καπιταλισμός. Η λέξη σοσιαλισμός ηχεί στ’ αυτιά μου, εδώ και πολύ καιρό, σαν αποκρουστική βρισιά, το άκουσμα της οποίας μου προκαλεί το ίδιο άγχος με τη λέξη εθνικοσοσιαλισμός. ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΩΜΑΤΑ: Η Εκκλησία, μια παγκόσμια φαυλότητα. Οι άνθρωποι που μας περιστοιχίζουν, αβυσσαλέα άσχημοι και αμβλύνοες. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ένας πανούργος αγράμματος ψεύτης. Μια ριζικά τυραννική προσωπικότητα. Ο πρωθυπουργός, ένας πανούργος μεταπράτης. Ο Πάπας προσφέρει στα πολυτελή του μέγαρα ένα ζεστό πιάτο φαΐ στους άστεγους και φροντίζει αυτή η πράξη ν’ αποκτήσει παγκόσμια δημοσιότητα. Μεγαλομανείς ηθοποιοί κακοποιούν την Υποσαχάρια Αφρική. Διεστραμμένοι διευθυντές φιλανθρωπικών ιδρυμάτων ταξιδεύουν στην Ερυθραία στην πρώτη θέση και φωτογραφίζονται για τον παγκόσμιο Τύπο, πλάι σε ανθρώπους που λιμοκτονούν. ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: Εργατοπατέρες, με τις χλιδάτες βίλες στην εξοχή, τζογάρουν εκατομμύρια και βλέπουν ως κύρια αποστολή τους τις φαύλες συναλλαγές με τους τραπεζίτες. Καλοζωισμένοι συγγραφείς τρέχουν στις φυλακές και διαβάζουν στους κρατούμενους τα κάλπικα σκουπίδια τους, σαν να πρόκειται για τίποτα έργα υψηλής τέχνης. Ενας κυνικός κόσμος, ένας ριζικά εκφυλισμένος κόσμος. ΚΟΥΙΖ: Ποιος άραγε έγραψε αυτό το τόσο βίαιο και επιθετικό κείμενο, που φτύνει κατάμουτρα την εξουσία διαπιστώνοντας πικρές αλήθειες;   Jean-Michel Basquiat (1960-1988), Untitled, 1982

View Blog:

Η Επέτειος του "ΟΧΙ"

Χρονογράφημα του Κώστα Βάρναλη   ― Τι στέκεσ’ έτσι σαν κούτσουρο; ― Μακάρι να ’μουνα κούτσουρο. Δε θα μου ερχότανε τώρα η απελπισία να πέσω με το κεφάλι μπρος πάνου σ’ ένα δέντρο ή στύλο να το σπάσω! ― Και γιατί, περικαλώ; ― Γιατί τούτ’ η μπουμπουνισμένη κόκα μου δεν καταλαβαίνει τίποτα. ― Ανάγκη να καταλαβαίνει; Καταλαβαίνουν οι «άλλοι». ― Κι όμως αυτοί σου οι «άλλοι» μήνες τώρα μου εξηγούνε μερικά πράματα που δεν τα ’ξερα. Κι έχασα τον μπούσουλα… ― Καλώς πράττεις. Δεν πρέπει να καταλαβαίνεις (δηλαδή να παραδέχεσαι) αυτά που σου λένε. Ο καλός πολίτης έχει χρέος να δουλεύει, να πεινά, να δέρνεται, να πλερώνει και να μην καταλαβαίνει… Όλα τα κρατικά όργανα: σχολειό, τύπος, ραδιόφωνο κλπ. ένα σκοπό έχουν: να σε… βοηθάνε να μην καταλαβαίνεις… ― Τώρα δεν… καταλαβαίνω και

View Blog:

Βαγγέλης Παυλίδης

Μπορείς να δεις τη Χούντα των Συνταγματαρχών από πολλές σκοπιές (προφανώς όχι στρατιωτικές). Δίπλα από την ιστορική πραγματικότητα στέκεται μια άλλη. Των σκιτσογράφων που κατέγραψαν με φαντασία, χιούμορ και πενάκια σκηνές της πολιτικής ζωής της χώρας σε μια περίοδο που η βία και το κιτς συμβάδισαν με αρμονία. Ο σκιτσογράφος Βαγγέλης Παυλίδης στο βιβλίο του “Όλα Δεξιά” — Εκδόσεις Ερμής (1975) έχει συμπεριλάβει σκίτσα του από την περίοδο 1974–1980 που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα “Το Βήμα” και το περιοδικό “Ταχυδρόμος”. Τα σκίτσα του Παυλίδη είναι αυτοτελή έργα τέχνης με δόσεις καυτού χιούμορ. Και τα θεωρούμε ιδανικό αντίδοτο στη μνημοσυνιακή λογική των ημερών με άρθρα που θέλουν να ντοκουμεντάρουν μια εποχή της χούντας 1967–1974. Η ανάγκη για ελευθερία, δημοκρατία, ελεύθερο διάλογο παραμένει ενεργή. Η δίψα για καλύτερη καταγραφή της συγκεκριμένης εποχής μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους. Το σκίτσο είναι ένας από αυτούς. Ίσως είναι περισσότερο δραστικός, περισσότερο κατανοητός από τα συναισθήματα που προκαλεί μια εικόνα βίας. Ο &Bet

View Blog:

John Antono Cartoons

 

View Blog:

The Big Bukowski

Κάποιοι τον θεωρούν μια ιδιοφυΐα. Δεν έζησε ποτέ με κανόνες. Έπινε περισσότερο από όσο έπρεπε, είχε περισσότερες γκόμενες απ’ όσες θα έπρεπε και δεν ζούσε με κανενός τις υποδείξεις. 25 αποφθέγματα από τον big Charles Bukowski Για την ζωή Απλά να ζεις περιμένοντας να πεθάνεις είναι σκληρή δουλειά. Δεν νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο απλά πιστεύω ότι μπορούμε να μην τον κάνουμε χειρότερο. Όταν πίνεις ο κόσμος εξακολουθεί να υπάρχει αλλά για λίγο δεν σε κρατάει από το λαιμό. Αρχίζεις να σώζεις τον κόσμο σώζοντας ένα πρόσωπο κάθε φορά, διαφορετικά είναι μεγάλος ρομαντισμός ή πολιτική. Για τις γυναίκες Όλες οι γυναίκες είναι διαφορετικές. Γενικά, φαίνεται πως είναι συνδυασμός του καλύτερου και του χειρότερου. Μαγικές και τρομακτικές. Αλλά είμαι ευχαριστημένος που υπάρχουν. Ενώ οι άνδρες ασχολούνται

View Blog:

«Sweet Europe»

Τον περασμένο Μάιο την έκθεση «Μετέωρο Βήμα» της Λέσχης Ελλήνων Γελοιογράφων, για πρώτη φορά στον σταθμό μετρό του Συντάγματος, είδαν κάπου 140.000 άνθρωποι. Η φετινή, που θα πραγματοποιηθεί από την Κυριακή 14 ως τη Δευτέρα 21 Μαΐου στο ίδιο σημείο, είναι περισσότερο φιλόδοξη. Λογικό. Έχει ως αφετηρία την επιτυχία όσων έγιναν πέρυσι. Όταν το πολιτικό σκίτσο έγινε διάλογος ανάμεσα σε Έλληνες και ξένους επισκέπτες του γεγονότος. Ο Πάνος Μαραγκός, σκιτσογράφος – γελοιογράφος και πρόεδρος της Λέσχης, είναι ο κατάλληλος άνθρωπος να μας ξεναγήσει στην ιδέα, στις προσδοκίες, στην λογική, το χτες και το σήμερα της συγκεκριμένης δράσης. -Η περσινή έκθεση των Ελλήνων Γελοιογράφων λεγόταν «Μετέωρο Βήμα» είχε ως θέμα το προσφυγικό ζήτημα. –Ο τίτλος της φετινής είναι «Sweet Europe». Ο Μαραγκός μάς λέει: «Ο φετινός τίτλος της έκθεσης είναι λίγο σκωπτικός. Λίγο ειρωνικός. Πέρυσι η έκθεση φιλοξένησε τη δουλειά 28 Ελλήνων γελοιογράφων. Παρουσίασαν 120 έργα. Φέτος ευελπιστούμε η έκθεση να είναι της ίδιας ποιότητας. Θέλουμε κάθε χρόνο να προσκαλούμε γελοιογράφους από μια χώρα της Ευρώπης. Φέτος λόγω Brexit θέλουμε να καλέσουμε Βρετανούς συναδέλφους μας. Η έκθεση θα γίνει σε συνεργασία  με τη Βουλή, την Περιφέρεια Αττικής, το Μορφωτικό Ίδρυμα της Ένωσης Συντακτών.» Σκίτσο Γιάννης Ιωάννου   -Πολιτικό Σκίτσο. Αιχμηρό πολίτικο σκίτσο. Οι Έλληνες γελοιογράφοι δεν βάζουν φραγμούς στις ιδέες τους. Και πολύ περισσότερο στις δουλειές που θα αναρτήσουν στο Σύνταγμα. Σκίτσο Πέτρος Ζερβός

View Blog:

#ThisIsACoup

Με αφορμή την "είδηση" ότι στην Ισλανδία προσλαμβάνουν συζύγους με 1800 ευρώ το μήνα, θυμήθηκα ένα κείμενο, από τον τίτλο του. Συνειρμός από τους αυτόματους που κάνει το μυαλό μας. Ένα κείμενο δημοσιευμένο στις 23 Σεπτεμβρίου του 2012. Σκέφτομαι ότι είναι τραγικό να διαβάζεις ένα τόσο παλιό κείμενο και να διαπιστώνεις ότι από τότε, δεν κάναμε ούτε μισό βήμα μπροστά. Μόνο πίσω, προς τον γκρεμνό... Ασυγκράτητοι και ανίδεοι... Ο τίτλος ήταν: "Φθονώντας τους Ισλανδούς" Διαβάστε και κρίνετε 

View Blog:

Potemkin Villages

Στον ευρωπαϊκό μας κήπο, φύτρωσε ένα καινούριο φρούτο που λέγεται "Ποτέμκιν".  Ας εξηγηθούμε, προηγουμένως: Όταν ο πρίγκιπας Γκριγκόρι Αλεξάντροβιτς Ποτέμκιν  απέσπασε την Κριμαία από τους Οθωμανούς προσαρτώντας την  στα εδάφη της Ρωσίας, παρέλαβε κυριολεκτικά καμένη γη. Προκειμένου να μην δυσαρεστήσει την Τσαρίνα του, την Αικατερίνη την Μεγάλη, όταν εκείνη αποφάσισε να επισκεφθεί την νέα επαρχία, σκέφτηκε να χτίσει ένα ψεύτικο χωρίο στις όχθες του Δνείπερου που το γέμισε με τους στρατιώτες του, μεταμφιεσμένους σε χωρικούς. Έτσι η Τσαρίνα, κατά την κρουαζιέρα της, έμεινε πολύ ευχαριστημένη στη θέα των νέων μουζίκων της. Όταν η αυτοκρατορική φορτηγίδα απομακρυνόταν από την περιοχή που είχε στηθεί το σκηνικό, και μέσα στη νύχτα, το λυόμενο χωριό μεταφερόταν κάθε φορά και μερικά χιλιόμετρα παρακάτω, για να επαναληφθεί η οφθαλμαπάτη, προς τέρψη της Τσαρίνας.

View Blog:

Una mujer hermosa!

Όταν το μακρινό 1981 ο Μίκης Θεοδωράκης επισκέφθηκε τον Φιντέλ Κάστρο στην Κούβα, εκείνος του έδωσε σ’ ένα πακέτο μια λίστα, όπως φαίνεται και στο 2:28 λεπτό του video που μπορεί να βρει κανείς και στο διαδίκτυο. Τη λίστα αυτή, την είχαν παραδώσει ο Batman μαζί με την Catwoman, στα χέρια του Φιντέλ, στη μοναδική τους συνάντηση που μαρτυρά και το φωτογραφικό στιγμιότυπο, στη μακρινή Αβάνα, την πιο μακρινή άνοιξη του 1953.  Αλλά ας τα πάρομε τα πράγματα από την αρχή: